Dittu i mia, pari chi nenti sia.
Stu pòviru Crucifissu,
a ogni parti missu,
o di lignu o di gissu,
nd’u spirdìmu spissu.
Figghiu i Maria e di Peppi,
di Ddiu patri natu eppi.
Bandijau u verbu d’u patri,
cuntra e putenti e i latri.
Forti sulu d’a so palòra,
cunortu pi debbuli è ora.
Spiransa e beni su di sita
nti sta terra e all’atra vita.
L’imperu e i putenti i tandu,
eppinu paura i Cristu quandu,
a genti u siguiva caminandu,
e a cuscensa i tutti cambiandu.
Iddu dici ch’è nu rrè!
Figghiu i falignami è!
U tronu ndi voli cacciari,
è cosa chi non si poti dassari.
Nti na stadda iddu nascìu,
rrè figghiu di rrè cumparìu.
Sdirrupari statu e religgioni,
chistu voli stu mbroglioni.
A genti si sapi chi mbucca,
e raggiuna sulu c’a bucca.
Ma i palòri i stu Cristu,
vilènu su comu vidistu!
Nu prucessu fu mbentàtu,
si lavàu i mani u Pilatu.
D’i latri e putenti purtatu,
supra d’a cruci fu mpizzatu.
Oji, fastiddiu duna stu maru,
ma a so palòra è ditta chiara.
A l’umanità tutta para,
a giustizzia p’i poviri è cara.
A tutti parra e dici Cristu,
crucifissu fu ed è pi chistu.
I sintimenti i nuddu su offesi,
giustizzia e carità duna e desi.
Sendu u crucifissu a tanti parti,
è mimoria chi unisci e non sparti.
A ccu cridi e a ccu non cridi,
Cristu unisci e mai dividi.









Entries (RSS)